korei
Flaga Korei Północnej

Korea Północna 90% społeczeństwa kojarzy się z tylko jedną postacią, jaką jest przywódca narodu Kim Dzong Un. W tym azjatyckim państwie coraz większą rolę zaczyna odgrywać piłka nożna i co ciekawe, uprawiają ten sport z sukcesami.

Napisałem, że uprawiają ją z sukcesami, owszem, ale głównie mam na myśli jednak piłkę kobiecą, bo reprezentacja mężczyzn w piłce nożnej nie należy do najlepszych nawet w Azji, a co dopiero na świecie. Ich największym sukcesem do tej pory jest ćwierćfinał MŚ z… 1966 roku. Na swoim terenie mają też pojedyncze sukcesy, jak: dwukrotne wygranie AFC Challenge Cup, pierwsze miejsce na Igrzyskach Azjatyckich w 1978 roku oraz czwarte miejsce w Pucharze Azji w 1980 roku.

Zdecydowanie lepiej w tym sporcie radzą sobie w Korei panie. Mogą się pochwalić m.in. czterokrotnym udziałem z rzędu w MŚ, czy trzykrotnym wygraniem Igrzysk Azjatyckich w ostatnich latach. Na szczególną uwagę zasługują jednak młodzieżowe reprezentacje kobiet.

CLJ: POGOŃ PRZEGRYWA Z MOTOREM! WYPOWIEDŹ TRENERA DRUŻYNY!

W rankingu FIFA reprezentantki Korei zajmują bardzo dobre 11. miejsce, będąc drugą najlepszą reprezentacją w Azji, po Japonii. Dla porównania Polki zajmują w tym rankingu 35. lokatę.

Wydaje się zaskakujące, że w państwie, gdzie ludzie są kontrolowani bez przerwy oraz gdzie panuje wszechobecna cenzura, ciężko będzie, żeby w takim sporcie, jak piłka nożna kobiety odnosiły znaczące sukcesy. Tymczasem tak jest, a młodzieżowe reprezentacje kobiet Korei Północnej są jednymi z najlepszych na świecie.

Niespodziewane sukcesy

Zacznijmy może od początku, od kadry U-17. Wczoraj odpadły z Mistrzostw Świata U-17 w Urugwaju, gdzie… broniły tytułu najlepszej reprezentacji globu. Odpadły w ćwierćfinale po rzutach karnych z Hiszpankami, które za to bronią tytułu najlepszej reprezentacji Starego Kontynentu w tej kategorii wiekowej.. Wszystkie zawodniczki trenują we własnym kraju, co musi oznaczać, że szkolenie żeńskiej piłki w Korei Północnej stoi na naprawdę niezłym poziomie. Trenerem tej reprezentacji jest Sung Gwon Song, szerzej nikomu nie znany.

To samo się tyczy reprezentacji do lat 20. W 2016 roku zdobyły Mistrzostwo Świata, pokonując w finale faworyzowane Francuzki, wynikiem 3:1. W sierpniu broniły tego tytułu, ale podobnie, jak trzy lata młodsze koleżanki odpadły w ćwierćfinale, a rewanż na nich za ubiegły finał wzięły sobie “Trójkolorowe”. W składzie Francuzek były zawodniczki, które na co dzień grają w najlepszych żeńskich zespołach na świecie, takich jak Olympique Lyon, czy Paris Saint Germain, w barwach, których występują Katarzyna Kiedrzynek i Paulina Dudek.

Tak jak z kadrą U-17, znów ta sama sytuacja. Wszystkie zawodniczki trenują w swoim kraju pod okiem koreańskich trenerów.

Żeński futbol w tym kraju ma też jednak swoją ciemniejszą stronę. Podczas Mistrzostw Świata w 2011 roku, dwie zawodniczki z tamtej kadry: Song Jong-Sun i Jong Pok-Sim zostały przyłapane na braniu dopingu. Przebadano całą reprezentacje i okazało się, że jeszcze trzy inne zawodniczki miały w swoim organizmie niedozwolone substancje. Za tą akcję zostały zdyskwalifikowane z następnego czempionatu, który miał miejsce w 2015 roku w Kanadzie oraz związek został ukarany grzywną w wysokości 400 tys. dolarów, co było równoznaczne z nagrodą za mistrzostwa w 2011 roku.

Skąd wyniki?

Nie ma za dużo informacji, jak to wygląda od środka, bo nie da się ot, tak przyjechać, zrobić reportaż, poznać szczegóły i wyjechać, jak w innych cywilizowanych krajach. Panuje tam niesamowity reżim, a o informacje z wewnątrz bardzo trudno. Wielu kibiców myśli, że ich reprezentacja jest najlepsza na świecie, a wszystko to przez propagandę rządu.

Pojawia się więc pytanie, jakim cudem Koreanki zostały najlepszymi piłkarkami globu w kategoriach młodzieżowych? Przecież to jest wręcz niemożliwe, nie do pojęcia. Jak w takim kraju, zawodniczki grają w piłkę nożną na tyle dobrze, że mogą ogrywać najlepsze reprezentacje świata bez większego wysiłki, samemu nie posiadając w składzie żadnych znanych “nazwisk”. Możemy to nazwać takim samym fenomenem jak pamiętne zdobycie Mistrzostwa Anglii przez Leicester City. Szczegóły futbolu w tym kraju, jednak nadal pozostaną tajemnicą.